نوشابه امیری
سال هاست قیافه "احمد جانفشان وظیفه" را پیش رو دارم. او اولین نفری بود که بعد از استقرار "نظام اسلامی"، "اعتراف" کرد. یادم نیست عضو کدام گروه و دسته بود؛ اما هر چه بود اولین کسی بود که در برابر دوربین "آقایان" نشست. بسیارجوان؛ شاید هفده هجده ساله. بی پناهی از سر ورویش می بارید. از این می گفت که فریب خورده و از اینکه خوشحال است که با مهر "برادران" به "آغوش اسلام" بازگشته. از این می گفت که "در انتظار رافت اسلامی" ست....
سرم را در میان دست هایم گرفته بودم و زار می زدم. نمی فهمیدم موضوع چیست؛ ندیده بودیم این چیزهارا در عصر "ستم شاهی".
آن روزها هر کس می گفت "دیدید می خواستند با مملکت چه کنند!" جوابی نمی دادم. جوابی نداشتم. کس دیگری هم جواب نداشت، تا یک به یک نوبت همگان شد. از آیت الله شریعتمداری، تا نورالدین کیانوری، ازمهندس عزت الله انتظامی تا علی افشاری، از رامین جهانبگلو تا هاله اسفندیاری، از.....
اما حالا که همه و همه را در سیمای جمهوری اسلامی دیده و حرف های واحدی از همه آنان شنیده ایم، می دانم و می دانیم که آبشخور این نمایش های مهلک تلویزیونی کجاست. حالا می دانیم آن باند مافیایی که از اولین روزهای بهمن 57 طرح کودتای خزنده را ریخت، چگونه با هر گام که به پیش رفت، کس و کسان دیگری را به جای خود، پشت به پرده هایی آبی نشاند. حالا می دانم و می دانیم که همه این نمایش های غیرانسانی برای آن بود و هست که ستاد کودتا، کار خویش را پیش ببرد.
احمد جانفشان وظیفه، اولین نفر نبود، سیدامیرحسین مهدوی نیز آخرین نفر نیست. این ستاد، در خون و سرکوب زنده است.
داستان اینک بسیار روشن است. "برادران" از اولین روزهای شورش 57 درکلیه ارگان های نظامی، اقتصادی، امنیتی و نظامی لانه کردند. از همان روزها، طرح کودتای امروز را چیدند. در هر نوبت، با ترفندی و با طراحی توطئه ای، یکی از مهره های خویش را در شطرنج سیاسی ایران، جلو بردند و یک گام پیش آمدند. هر بار هم برای بر پا کردن خاک، آنچه خودبه صورت "خزنده" کرده بودند و می کنند، به دیگری نسبت دادند. الگوهم همیشه واحد بوده است:دستگیری مزدوران غرب و شرق؛مباحثه از جنس مباحثات "برادر حسین" در سلول های انفرادی، ارشادو سپس "اعتراف".
آری؛ درست همان گاه که مابه تماشای افتادن سربازی و یا خوردن فیلی نشسته بودیم و نشسته ایم، کودتا چیان اصلی، مهره دیگری را پیش بردند و می برند.
چنین بود که نوبت رسید به حلقه ارومیه و باند مافیایی ـ نظامی امروز؛ تا فردا نوبت که باشد. فردایی که دیگر مهره ای در زمین سیاست ایران باقی نمانده باشد و آقایان، مست از باده قدرت، فریاد برآورند: کیش و مات.
اما مشکل این طرح اینجاست که "برادران" بر این باورند که بازی سیاست در جهان امروز، یک دوریست. یک بار می بری و بعد تکیه می زنی به تخت. تمام. یکی می شود رهبر مادام العمر، دیگری رئیس جمهور دائمی. یکی می برد همه محصول مملکت و اسمش همچنان می ماند صادق و آن یکی دهانش همیشه باز برای آنکه در جمع نمازگزاران بگوید:درآورید ریشه فتنه را. شمشیر علی دو لبه دارد.... آقایان، تا امروز کودتای "خزنده" را خوب پیش برده اند؛اما در غیاب بازیگر اصلی؛ مردم. مردمی که امروز با همه "ندا"هایشان در خیابان اند؛ یا در خانه اند و پر زخشم.
سنگسار به دلیل مصلحت نظام تعلیق شد سرمایه: مجازات سنگسار که از سال ها پیش مورد انتقاد شدید حقوقدانان، فعالان حقوق بشر و زنان بود، بالاخره چندی پیش از سوی رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی به دلیل آنچه که «مصلحت نظام» نامیده شد، «لغو» شد.
این درحالی است که بنا به گفته بهمن کشاورز، حقوقدان، حدود الهی از جمله سنگسار، هرگز به طور کامل و قطع، حذف یا لغو نمی شود و این امکان وجود دارد که سال ها بعد و مجدداً به همان دلیل «مصلحت نظام» از حالت تعلیق به حالت اجرایی درآید هرچند به نظر می رسد امکان اجرایی شدن مجدد آن در درازمدت و کوتاه مدت وجود ندارد.
هفته گذشته و در اوج ناآرامی های ناشی از نتایج انتخابات دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، حجت الاسلام «علی شاهرخی» رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی از حذف مجازات سنگسار، ارتداد و قطع دست در لایحه جدید مجازات اسلامی خبر داد و به ایرنا گفت: «کمیسیون قضایی مجلس در بررسی لایحه مجازات اسلامی به این نتیجه رسیده است که برای رعایت مصلحت نظام، برخی حدود اسلامی از جمله سنگسار در قانون بیان نشود.»
شاهرخی افزود: «اسلام در اجرای برخی حدود از جمله سنگسار، سختگیری کرده و شرایطی را تعیین کرده است که اثبات آن به ندرت اتفاق می افتد؛ از این رو اعضای کمیسیون قضایی و حقوقی به این نتیجه رسیدند که ضرورتی به ذکر برخی حدود در قانون نیست. در این لایحه همچنین آمده است که درباره آنچه از حدود الهی بیان نشده، باید به منابع معتبر اسلامی مراجعه شود.»
شاهرخی، دیگر حدودی که در لایحه مجازات اسلامی مطرح نشده است را «ارتداد و قطع ید» بیان کرد.
بهمن کشاورز در همین زمینه به روزنامه «سرمایه» گفت: «برای روشن شدن نسبت حدود الهی چون سنگسار، با قوانین جزایی ایران، باید پنج مورد را توضیح داد: اول و قبل از هر چیز باید گفت که حدود الهی به طور کلی قابل تعطیل نیست و رجم نیز که بنا به برخی از اقوال ك که گمان می کنم غلبه داشته باشدك داخل در حدود است. هرچند که نظر به نیامدن آن در قرآن مجید برخی در این مورد تامل دارند. قانونگذار ایران، بر همین مبنا از اولین دوره قانونگذاری تا کنون رجم را داخل در مجازات ها آورده است. اینکه چند مورد این مجازات تا کنون اجرا شده، بحث اجرایی و موضوعی است. همچنین وارد این بحث نمی شویم که تحقق موجبات صدور مجازات رجم منوط و موکول به جمع شدن شرایطی است که عملاً تحقق آن را چیزی در حد محال می نمایاند.»
این حقوقدان برجسته افزود: «به طور خلاصه عرض می کنم در این مورد تعیین مجازات یا باید بر مبنای اقرار متهم باشد و آن هم با شرایطی که فعلاً امکان تحقق آن تقریباً وجود ندارد و یا بر مبنای شهادت که شرایط تحقق آن نیز به نوعی تعلیق به محال شده است و تنها می ماند علم قاضی که با توجه به اینکه شرایط تحقق زنای موجب رجم چنان است که گمان می کنم کمتر کسی حاضر باشد بدون مشاهده و ملاحظه با علم خود به وقوع آن قائل شود، در عمل موجبات صدور حکم کمتر تحقق می یابد.»
او سپس نتیجه گیری کرد: «این مقدمات مطرح شد تا نتیجه گیری کنیم که مشخص شود در صورت اتخاذ تدبیری که مجازات رجم را عملاً محدود کند، نمی توان گفت حدود الهی به طور فاحشی تعطیل شده است.»
این کارشناس برجسته حقوق مجازات ایران، همچنین به ضرورت حضور پیامبران معصوم برای اجرای حدود الهی اشاره کرد و گفت: «دوم اینکه برخی فقها معتقدند حدود الهی صرفاً در زمان حضور معصوم علیه السلام باید اجرا شود و نیز باید توجه کرد که به این ترتیب اجرای حدود منوط به ظهور حضرتش خواهد بود.»
این حقوقدان می افزاید: «سوم اینکه باید توجه داشت بنا به استناد مواردی چون دارالحرب که اجرای حد الهی متوقف می شود، وجوب اجرای حدود الهی نیز مطلق نیست.»
او به دشواری اجرای سنگسار به عنوان حد الهی اشاره می کند و می گوید: «چهارمین نکته این است که خداوند به عنوان صاحب حق، در بیشتر موارد کمتر از بندگانش به استیفای حقوق فرد اصرار دارد. به همین علت نیز شرایط تحقق حدود از جانب او چنان دشوار تعیین شده است که تحقق آن در عالم واقع و خارج بعید به نظر می رسد.»
بهمن کشاورز در نتیجه گیری نهایی خود می گوید: «پنجم اینکه با این مقدمات می توان به این نتیجه رسید که هرگاه مصالح جامعه اسلامی به ویژه در شرایطی که به طور اعتباری در حال معارضه با عالم خارج باشد و قضاوت جهانی برای این جامعه اهمیت داشته باشد و در سطح داخلی نیز اجرای مجازاتی باعث تشنج در افکار و اذهان مردم بشود، حکومت می تواند بنا به مصالح اجرای این مجازات یا سایر حدود را معلق کند بدون آنکه آن را تعطیل کرده باشد. بدیهی است اجرای مجازات هایی از این گونه فقط در حالی قابل اعاده است که شرایط و مقتضیاتی که گفتیم در جهت قابل قبول شدن اجرای آن تغییر کرده باشد که گمان نمی رود چنین تغییر شرایطی را نه در میان مدت و نه در درازمدت، بتوانیم شاهد باشیم.»
روزنامه سرمایه
فیگارو: جنگ ابزارهای خوفناک سرکوبی در ایران
سایت فرهنگ ایران
نوشته ی جورج مال - برگردان از دکتر نیما فرمین
****
از ده روز پیش تاکنون، صدها تن پنهانی دستگیر شده اند. رژیم با امکانات گسترده یی که دارد، در زمین، از هوا ، با باتوم و یا گاز اشگ آور، با ماشین های آب پاش و با فشنگ های واقعی ، با گستاخی تظاهرکنندگان را سرکوب کرده ، و رهبران سیاسی را مرعوب نموده، و خبرنگاران ویژه خارجی را که به ایران آمده اند، ناگزیر به ترک ایران کرد. خامنه یی در سخنرانی روز آدینه به تظاهرکنندگان دستور داد، به اعتراض خود پایان دهند، یکان های ضدشورش آزادی عمل پیدا کردند. یکی از دیپلمات های عرب در تهران می گوید، در رژیم ملایان بیلان کشتار مردم، ولو آن که بسیار زیاد باشد، امری پذیرفته شده است، و از آن ترسی ندارند. وی می افزاید، در یک رژیم خون آشام سرکوبی بخشی از اقتدارات دولت است. در رویارویی با مردم، گروه های ضد اغتشاشات، با همکاری نیرو های انتظامی، بسیجی ، پاسداران و عوامل ناشناس انجام می شود. هنگامی که تجمع مردم با باتوم در هم شکسته می شود، و مردم ناگزیر به کوچه های نزدیک فرار می کنند، موتورسوار ها به مردم هجوم می آورند. بسیجی ها با موتور هایشان به جستجو می پردازند، در این کار آن ها به تنهایی عمل نمی کنند. از سوی هلیکوپتر های سفید و آبی نیروهای انتظامی ، که در بالای سر آن ها پرواز می کنند،راهنمایی می شوند. یک کارشناس یادآور می شود، بدین ترتیب هلیکوپترها به فوریت از آنچه در کوچه ها می گذرد آگاه می شوند. دوشنبه گذشته، مامورین شهرداری تهران شمار تظاهرکنندگان را 3 میلیون برآورد کرده اند. از سقوط شاه در سال 1979تا کنون، چنین تظاهرات گسترده یی دیده نشده است. برخی یادآورشده اند، که چند ساعت پس از این تظاهرات پنج تن دانشجو؛ سه پسر و دو دختر، با انتقام جویی از این تظاهرات در خوابگاه دانشگاه تهران، وحشیانه به قتل می رسند. برای جبران خسارت به خانواده های آنان معادل 240 یورو، پرداخت شده است. این چند جوان از روی نشانی های داده شده، و دوربین های نصب شده در خیابان های شهر شناسایی شده و لو رفته اند.
دشنه ها
بسیجی ها از روی کلاه مخصوص و ریشی که چندین روز کوتاه نشده، به آسانی باز شناخته می شوند. در میان تطاهرکنندگان، عده یی با دشنه مردم را به وحشت می آورند. شاهدان می نویسند، در بلوارفاطمی ، در نزدیکی میدان آزادی، که دوهزار تن شعار می دادند، این دشنه به دستان به یک دختر یورش آوردند. که با سر رسیدن نزدیک به دو هزار تظاهر کننده ، دو بسیجی از آن جا دور می شوند، یکی از این دو بسیجی ، سر خود را در باندی پوشانده بود. دولت از این وقایع سخنی به میان نمی آورد. در میان نیروهای انتظامی تلفاتی نیز وجود دارد.
در چند ماه گذشته، با استفاده از نزدیکی به بازارسیاه، اسلحه افغانی وعراقی، خانواده ها بیش از پیش مسلح شده اند. پس از یک هفته ازآغاز تظاهرات، یکان های سپاه پاسداران در همه جای شهر جای گرفته اند. حضورسپاهیان در روز ها زیاد به نظر نمی آید ، ولی در شب هنگام، دربرخی از محله های شمال شهرکه محل تظاهرات است، به محاصره پاسداران درمی آید، و از ساعت9 شب ، پست های کنترل زیادی برپا می کنند. به محض این که گروهی از جوانان با فریاد، خشم خود را بازگو می کنند، پاسداران شدیدا آنان را مورد ایراد ضرب قرار می دهند. به گواهی یکی از ساکنین محله ولی عصر در تهران ، پاره یی از پاسداران به بیمارستان می روند، و جراحان را از کار های درمانی برای نجات زخمی شدگان، باز می دارند. در این کار های پست، آنان از پشتیبانی مامورین وزارت اطلات و امنیت رژیم، که برای جلوگیری از سر دادن شعار الله اکبر از شوی مردم آمده اند، نیز برخوردار می شوند. زیرا شبانگاه هزاران جوان در روی پشت بام های خود، شعار الله اکبر سر می دهند.
تیزگوشی وحشتناک رژیم
با وجود آن که در برابر جاه طلبی ها و بلند پروازی های جمهوری اسلامی برای دست یافتن به انرژی اتمی، مجازات های اقتصادی براین رژیم تحمیل شده است، با این حال ملایان توانسته اند، برای گوش کردن گفتگوهای تلفن های همراه مردم، دستگاه های پیشرفته یی از شرکت های آلمانی خریداری کنند. از سرکوبی تا بازداشت ها، مانورهای مرعوب ساختن رهبران سیاسی مخالفین را باید به آن افزود، به همین انگیزه آنان از گفتگو با روزنامه های خارجی خودداری می کنند. دیپلمات دیگری یادآور شده است ، کسانی که بازداشت شده اند، پیش از این که آنان را آزادکنند، به آنان فهمانده می شود ، که باید از پشتیبانی مخالفین دست بردارند. فشار بر روزنامه نگاران خارجی نیز شدت یافته است، دو مامور پلیس به هتلی که روزنامه نگاران در آن سکونت داشتند آمده و این پیام را بازگو کردند. اجازه اقامت شما در نیمه شب به پایان می رسد، در صدد تجدید مدت اقامت خود نباشید. از نیمه شب به بعد اقامت شما غیرقانونی است. هیچ کس امنیت شما را تضمین نمی کند، همه روزنامه نگاران و یا بیشترین آن ها باید تهران را تا پایان هفته ترک کنند. یکشنبه شب، یک روزنامه نگار کانادایی نیوزویک دستگیر شده است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پس از نوال السعداوی و جون بائز، ژیژک و بسیاری از اساتید برجسته دانشگاهی، نوام چامسکی نیزاز جنبش مدنی مردم ایران حمایت کرد
در هفته اخیر شاهد حمایت متفکران و هنرمندان برجسته دنیا از حرکت های اعتراضی مردم ایران بودیم، از جمله نوال السعداوی فمینیست برجسته مصری و جون بائز، چهره برجسته موسیقی فولک و یکی از فعالان جنبش ضد جنگ و عدم خشونت در آمریکا ، پیتر هالورد، آلبرتو توسکانو، اسلاوی ژیژک، ژاک رانسیر، جورجو آگامبن، النکا زوپانچیچ و اتین بالیبار و.... نوآم چامسکی زبانشناس، فیلسوف و استاد دانشگاه ام آی تی که از سرشناسترین فعالان سیاسی جهان به شمار میآید نیز طی روزهای گذشته از تظاهراتکنندگان ایرانی حمایت کرد. دولت ایران به واسطهی مواضع روشنفکرانه، مستقل و انتقادیی که چامسکی در قبال سیاستهای دولت آمریکا اتخاذ میکند گهگاه از این متفکر نقل قول میکند. متن حمایت چامسکی به قرار زیر است:
پیام نوام چامسکی به مردم ایران
نتایج انتخابات حتا ذرهای هم معتبر به نظر نمیرسد. شجاعت و پایداری تظاهراتکنندگان شایانتوجه، تحسینبرانگیز و دارای اهمیت تاریخی تام و تمام است. انتخابات باید باطل شود و هرگونه استفاده از زور شدیداً محکوم است. " نوام چامسکی"
پيام نوال السعداوي نويسنده سرشناس عرب و فمينيست مصري به زنان و مردان ايرانی
پيام کوتاه نوال السعداوي به زنان و مردان ايراني که در خيابان ها تظاهرات مي کنند.
اين انقلاب مردم ايران است عليه ديکتاتورهاي داخلي و خارجي و عليه استثمار، انقلابي عليه قدرت هاي محلي و جهاني، قدرت هاي سياسي، اقتصادي و مذهبي. زنان و مردان ايراني، پير و جوان، عليه سرکوب، نابرابري، بي عدالتي و سلطه مي رزمند.
اين صداي مردم ايران است. صدايي که به روشني در سراسر دنيا طنين انداخته و شنيده مي شود. هيچ قدرتي نمي تواند آنها را ازرسيدن به اهدافشان بازدارد. هيچ قدرتي نمي تواند خون آنها را پايمال کند. "نوال السعداوي"
پیام جون بائز به مردم ایران
جهان با دیدن شما به قدرت رفتار غیر خشونت آمیز پی برد. زمانی که با آرامش در مقابل ترس نشسته بودبد، ما صدای غرش شما را از میان سکوتتان شنیدیم و آن را در چشمانتان دیدیم. شجاعت شما ما را تحت تاثیر قرار داده است و فداکاری تان الهامبخش مان است.من از اینکه زنده ام تا شاهد این جنبش باشم، احساس خوشبختی می کنم. دعا ها، عشق و حمایتم را بسویتان می فرستم. "جون بائز"
***
جوان بائزدر ویدیویی آهنگ "ما پیروز خواهیم شد" را به دو زبان فارسی و انگلیسی خوانده است. "ما پیروز خواهیم شد" یکی از قطعاتی است که بائز در فستیوال موسیقی وودستاک سال 1969 اجرا کرده بود.
در پی ناآرامی های اخیر پس از انتخابات در ایران، جوان بائز در وب سایت رسمی خود پیامی برای مردم ایران فرستاده است. در این وب سایت نوشته شده که جوان بائز مانند همه مردم جهان اخبار وقایع اخیر در ایران را دنبال کرده است. او در این پیام خطاب به مردم ایران می گوید: "دنیا از طریق شما به قدرت عدم خشونت پی برده است. هنگامی که شما مسالمت جویانه در مقابل خشونت قرار می گیرید ما صدای نیروی عدم خشونت را در غرش سکوت شما می شنویم و در چشمانتان می بینیم. ما تحت تاثیر شجاعت شما قرار گرفته ایم و از فداکاری های شما الهام گرفته ایم."
جوان بائز ابراز خوشحالی کرده است که زنده مانده تا شاهد این جنبش باشد.
این ویدئوی پراحساس او را در زیر مشاهده کنید:
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پستها
